Οι συνήθειες που δεν σε αφήνουν να πας μπροστά


Άτιμο πράγμα η συνήθεια. Ενώ σου προσφέρει μία ασφάλεια και μία σιγουριά επιλογών, επιτρέποντας σου να οδεύσεις πάνω σε μία φαινομενικά ακυμάτιστη θάλασσα, από την άλλη, όταν σκουριάσει από την επανάληψη και τη διαρκή παρουσία στη ζωή σου, μπορεί να διαβρώσει εκ των έσω τη δυναμική σου, καθώς και κάθε πιθανότητα που μπορείς να δώσεις στον εαυτό σου, ώστε να προχωράς κάθε μέρα με μικρά, αλλά σίγουρα βήματα προς τα μπρος.

Το βρίσκεις λίγο; Ή ανώφελο; Ή ανούσιο; Επίτρεψε μου να σου πω ότι όλα αυτά αντικατοπτρίζονται μόνο στην εμμονική σου προσπάθεια να διατηρήσεις πολλές από τις εν λόγω συνήθειες, που πλέον έχουν καταστεί εμμονές, ως προσωπικό σου Ευαγγέλιο και οδοδείκτης της δράσης σου και της αντιμετώπισης των πραγμάτων γύρω σου. Ναι, σοβαρολογώ. Στο έχω πει και ξαναπεί, ότι τα σοβαρότερα εμπόδια στη ζωή μας, προκύπτουν μέσα από τον ίδιο μας τον εαυτό. Και όσο σκληρό ή δύσκολο κι αν ακούγεται, πάντως δεν ξεπερνάται χωρίς προσπάθεια και πίστη σε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα. Το οποίο, ναι, μόνη σου μπορείς να διαμορφώσεις ευνοϊκά, πετώντας έξω από τη ζωή σου όλα εκείνα που σε κρατάνε πίσω, όταν πας να κάνεις το απαραίτητο τίναγμα δυναμικά μπροστά:
Το κολύμπι σε έναν ωκεανό αρνητικών κυμάτων. Το περιβάλλον σου είναι το άλφα και το ωμέγα σε κάθε προσπάθεια που κάνεις, όχι επειδή απαραίτητα την υποστηρίζει, αλλά επειδή σε μεγάλο βαθμό, μέσω της επιρροής που ασκεί, τη συνδιαμορφώνει. Η συναναστροφή με ανθρώπους αρνητικά διακείμενους απέναντι στα θέλω και τις απόψεις σου, που όχι μόνο δεν δρουν υποστηρικτικά, αλλά φροντίζουν να σε αποτρέπουν από όλα αυτά, και να σε υπονομεύουν, αποτελεί μία αρχή με το αριστερό σε ό,τι πας να κάνεις. Κι ακόμη και αν η δράση τους περιορίζεται στα λόγια και όχι τις πράξεις, και πάλι, τα αρνητικά vibes είναι αρκετά, για να κάνουν τη ζημιά. Τα θέλεις όλα αυτά, ή μάλλον τα χρειάζεσαι, σε όποια σου προσπάθεια; Μόνη σου δίνεις την απάντηση…
Η αιώνια αναμονή. Όταν έχεις ένα όνειρο, είναι πανεύκολο να χαθεί πάνω σε έναν αέναο σχεδιασμό για την υλοποίηση του, πίστεψε με. Το να περιμένεις για πάντα, κάνοντας και ξανακάνοντας πλάνα, να διαμορφωθούν οι ιδανικές συνθήκες για να κυνηγήσεις το ο,τιδήποτε, απλά θα σε αφήσει στην αίθουσα αναμονής για πάντα. Μόνη σου διαμορφώνεις τις συνθήκες, και μόνη εμπλέκεις τον εαυτό σου στο κάθε σου εγχείρημα, στον βαθμό που θέλεις. Και άσε τους αβέβαιους και ανασφαλείς να περιμένουν…
Η σημασία στη γνώμη των άλλων. Αυτό το καρκίνωμα της σύγχρονης κοινωνίας, που έχει καταστρέψει κόσμο και κοσμάκη, σε παρακαλώ, μην επιτρέψεις να φυτευτεί υποδόρια κάτω από το δέρμα σου. Το να επιτρέπεις στη σκέψη και μόνο της αρνητικής κριτικής ή λεκτικής επίθεσης κάθε σχετικοάσχετου να σε παροτρύνει ή αποτρέπει από τα όνειρα και τους στόχους σου, δεν είναι ίδιον λογικού και έξυπνου ανθρώπου, οφείλω να σου πω. Είναι η μόνη φορά που θα σε παροτρύνω να βάλεις καλά τις παρωπίδες σου, και να τις ασφαλίσεις στο πρόσωπο, κοιτώντας μόνο μπροστά. Α, και ένα ζευγάρι καλές ωτασπίδες, παρακαλώ…
Η επικέντρωση στα συναισθήματα και όχι στη δράση. Ναι, για τα συγκεκριμένα πράγματα που μιλάμε, η λογική και μόνο οφείλει να κάνει κουμάντο. Αν επιτρέψεις σε κάθε σου συναίσθημα να πάρει το πάνω χέρι και να κατευθύνει τη δράση και τον προσανατολισμό σου, το μόνο σίγουρο είναι ότι σύντομα θα πνιγείς εντός τους. Όσο για το αποτέλεσμα; Αυτό θα οριστεί αποκλειστικά και μόνο από αυτά, και σε περίπτωση που είναι υπέρ του δέοντος έντονα, δεν είμαι σίγουρος αν θα είναι τα κατάλληλα για να σε καθοδηγήσουν ορθά και να διαμορφώσουν το σκηνικό που επιθυμείς.
Η μέχρις εξάντλησης δράση. Μην το φτάσουμε και στο άλλο σημείο όμως, έτσι; Η πολλή δουλειά τρώει τον αφέντη λέει ο σοφός λαός και σίγουρα θα ξέρει κάτι παραπάνω. Αρκεί να σου πω ότι δεν χρειάζονται και πολλά πολλά για έναν φορτωμένο και φορτισμένο εγκέφαλο για να μπλοκάρει και να μην μπορέσει να λειτουργήσει όσο σωστά όχι θα έπρεπε, αλλά εσύ θα του επέβαλες να στροφάρει. Μην ξεγελαστείς και πειστείς ότι η εξαντλητική δραστηριότητα είναι και αυτή που θα σου εγγυηθεί την επιτυχία, σε ό,τι κι αν επιχειρήσεις. Το αντίθετο, μπορεί να σε εξουθενώσει σύντομα και να μην σου αφήσει δυνάμεις για τη συνέχεια. Και όσο εύκολο είναι να φτάσεις κάπου, άλλο τόσο ευκολότερο να επιστρέψεις στο σημείο αφετηρίας. Για αυτό, προσοχή…
Η άκρατη σοβαρότητα. Να ξέρεις, η ζωή θέλει και λίγη ελαφρότητα, γιατί απλά δεν θα αντεχόταν διαφορετικά. Η υπερνίκηση όλων των δυσκολιών και αντιξοοτήτων χρειάζεται στιβαρή και συντονισμένη δράση, που δεν σου αφήνει και πολλά περιθώρια για αποκλίσεις από τη σιδηρά κυρία που έχεις συνηθίσει τον εαυτό σου να παριστάνει, σύμφωνοι. Από εκεί και πέρα όμως, το να ανελιχθείς και να πας μπροστά δεν σημαίνει και ότι θα μεταβληθείς σε ένα άψυχο ρομπότ, με μηδενική δραστηριότητα για το ο,τιδήποτε άλλο. Κόψε τη σχετική πεποίθηση και εμφάνισε το γέλιο και τη χαρά στη ζωή σου, αν τα έχεις εξαφανίσει. Στην τελική, χωρίς αυτά, ποιο νόημα έχουν όλα τα υπόλοιπα; Και το συνδυασμό μπορείς να πετύχεις, και πάλι εντός πλάνων να είσαι, μην πιστέψεις το αντίθετο ούτε για μία στιγμή. Ώστε, όταν φτάνεις κάθε τι που επιθυμείς, να μπορείς να το γιορτάζεις δεόντως, και να γελάς πλατιά. Αυτές οι στιγμές είναι που δίνουν και όλο το νόημα στο ταξίδι σου σε αυτόν τον κόσμο, μην έχεις την παραμικρή αμφιβολία….

Σχόλια